Custom Search

พระเจ้ามีจริงหรือไม่

เมื่อท่านอะบูฮะนีฟะห็ส่งคำถามกลับไปเช่นนั้นพวกที่ไม่ยอมศรัทธาในพระเจ้าเหล่านั้นต่างก็นิ่งอึ้งครุ่นคิดอยู่สักครู่หนึ่งก็ยอมจำนนต่อเหตุผลว่าพระเจ้าผู้สร้างนั้นมีแน่นอนและยอมเข้ารับนับถืออิสลามทันที

ทั้งสองเรื่องนี้ถอดความจากหนังสือพิมพ์“อัล-ฮัดยุนนะบะวีย์” ของอัล-มัรฮูม อัชล์ไชคฮามิดอัล-ฟากี ซึ่งออกในประเทศอียิปต์

เรื่องแรก บอกให้รู้ว่าเมื่อเราเห็นสิ่งของเราก็รู้จักผู้ทำหรือผู้ประดิษฐ์หรือผู้สร้างเช่นเราเห็นรถยนต์เราก็รู้ว่านายช่างเป็นผู้ประกอบตัวรถช่างกลเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องยนต์เมื่อเราเห็นเรือบดลำเล็ก ๆเราก็รู้ว่าช่างไม้เป็นผู้ต่อเรือนั้นเมื่อเราหยิบเสื้อกางเกงขึ้นมาเราก็รู้ว่าช่างตัดเสื้อเป็นผู้เย็บเมื่อเราเห็นตึกหลังใหญ่มหึมาเราก็รู้ว่าช่างก่อสร้างเป็นผู้ทำเมื่อเราเห็นบ้านไม้หลังงามหรือกระท่อมหลังเล็ก ๆเราก็รู้ว่าช่างไม้เป็นผู้ทำเมื่อเราได้เห็นบ้านเมืองสวยงามมีถนนใหญ่ ๆ งาม ๆมีตึกรามสูงตระหง่านและของอื่นๆอีกหลายสิ่งหลายอย่างเราก็รู้วามนุษย์เป็นผู้ทำ

มนุษย์ทุกคนแม้แต่เด็กก็ต้องเชื่ออย่างมั่นใจว่าช่างไม้เป็นผู้ต่อเรือทำบ้านช่างกลและช่างเหล็กเป็นผู้ทำรถยนต์.ช่างก่อสร้างเป็นผู้สร้างตึกและช่างเย็บเสื้อเป็นผู้เย็บเสื้อกางเกง ฯลฯ เราพากันเชื่อ ทั้ง ๆที่เราไม่เคยรู้จักหรือไม่เคยได้พบเห็นนายช่างเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย
ทุก ๆคนจะไม่ยอมเชื่ออย่างเด็ดขาดว่าสิ่งของต่างๆ เหล่านั้นเกิดขึ้นมาเองโดยไม่มีผู้สร้างไม่มีผู้ทำหรือผู้ประดิษฐ์แม้ก้านไม้ขีดไฟซึ่งเป็นเศษไม้เล็กๆที่ไม่มีมูลค่าอะไรเลยแม้แต่น้อยเราก็ไม่ยอมเชื่อว่ามันเกิดหรือมีขึ้นมาเองโดยไม่มีผู้ทำ ใครบอก ใครสั่งสอนหรือแนะนำให้มนุษย์เชื่อมั่นอย่างนั้น?สัญชาติญาณอันเกิดจากสติปัญญาของเราเองเป็นผู้บอกแม้จะเป็นคนที่โง่แสนโง่สักปานใดก็จะไม่ยอมเชื่อว่าสิ่งเหล่านั้นเกิดหรือมีขึ้นเองโดยไม่มีผู้ทำ

เมื่อสรุปแล้วก็คงได้ผลดังนี้ :-
1. มนุษย์ยอมเชื่อว่าสิ่งของต่าง ๆ เช่นที่กล่าวมาแล้วจะเกิดหรือมีขึ้นมาเองโดยไม่มีผู้ทำ ผู้สร้าง หรือผู้ประดิษฐ์ไม่ได้อย่างเด็ดขาด
2. มนุษย์ยอมเชื่อสิ่งที่ไม่เคยพบไม่เคยเห็น เชื่อโดยจิตสำนึก
เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เหตุไฉนเราจะไม่ยอมเชื่อว่าสิ่งของอีกเป็นจำนวนมากมายก่ายกองเหลือคณานับ ที่นายช่างต่าง ๆ เหล่านี้ทำไม่ได้ เช่น ดวงจันทร์ ดวงตะวัน ดวงดาว มนุษย์ สัตว์ ต้นไม้ตั้งแต่ขนาดใหญ่ที่สุดถึงขนาดเล็กที่สุด มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นต้องใช้กล้องขยาย ตลอดจนตัวพิภพ ท้องฟ้า น้ำ และแผ่นดินต้องมีผู้สร้าง กลับไปเชื่อว่า สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้นมาเอง โดยไม่มีผู้สร้าง จะไม่เป็นการเข้าใจที่งมงายเกินไปหรือ? ในเมื่อมนุษย์ทุกคนไม่ยอมเชื่อว่าก้านไม้ขีดไฟเพียงก้านเดียว จะเกิดหรือมีขึ้นมาเองไม่ได้ อย่างเด็ดขาด ทั้ง ๆ ที่การทำก้านไม้ขีดไฟไม่ใช่งานละเอียดพิสดารอย่างไร แม้เด็กเล็กบางคน ก็สามารถจะเหลาเศษไม้เล็ก ๆ ให้มีลักษณะเป็นเศษไม้ที่มีรูปสี่เหลี่ยมอย่างก้านไม้ขีดไฟได้ ส่วนสิ่งของต่าง ๆ ดังกล่าวแล้ว ได้ถูกสร้างขึ้นอย่างประณีตพิสดารเกินภูมิปัญญาของมนุษย์ แต่กลับเข้าใจหรือเชื่อว่า เกิดขึ้นมาเองโดยไม่มีผู้สร้าง ปัญญาชนผู้เคารพต่อเหตุผล เคารพต่อความจริง ไม่น่าเข้าใจอย่างงมงายเช่นนั้น ควรจะใช้สติปัญญาความรอบคอบค้นหาผู้สร้างให้พบ ในเมื่อมั่นใจว่าทุก ๆ สิ่งต้องมีผู้ทำ

เรื่องที่สอง หมายถึงการควบคุมการบริหาร

บรรดาสิ่งของต่างๆ ที่เราใช้ที่เราเห็นตลอดจนกิจการต่าง ๆต้องมีผู้ควบคุม ผู้รักษาและผู้บริหาร เช่นเราจะนำสิ่งของบางอย่างไปยังที่แห่งหนึ่งเรามีเรือเล็ก ๆ อยู่ลำหนึ่งเราจัดแจงเอาสิ่งของลงเรือแล้วก็แก้เชือกผูกเรือออกเสือกเรือออกกลางแม่น้ำเรือลำน้อย ๆก็จะล่องลอยไปตามสายน้ำตามยถากรรมในที่สุดทั้งเรือทั้งของและพายก็จะอันตรธานหายไปโดยไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ใด
หรือเราลงไปในเรือด้วยเรามีความสามารถทำได้แต่เพียงเอาพายพุ้ยน้ำไม่เข้าใจที่จะคัดหรือวาดทั้งไม่เข้าใจทางเดินเรือพอลงเรือได้ก็จ้ำเอา ๆเรือก็ตะเปะตะปะหมุนไปหมุนมาชนนั่นชนนี่ ในที่สุดก็ไปไม่รอดหรืออาจจะถูกเรืออื่นชนล่มในที่สุด

เรามีรถยนต์คันใหญ่โตสวยงามมีเครื่องใช้ทันสมัยอย่างพร้อมมูลเมื่อจะไปธุระยังที่แห่งหนึ่งเราขึ้นไปนั่งบอกให้มันออกเดินมันก็ไม่ออก คอยแล้วคอยเล่ารถก็ไม่ออกวิ่งหรือว่าเราสต๊ารทเครื่องเรียบร้อยแล้วก็ลงจากรถปล่อยให้รถออกวิ่งไปแต่ลำพังในที่สุดรถคันนั้นก็จะต้องไปชนอะไรพังพินาศไป
หรือเราเป็นผู้ขับเองแต่มีความรู้เพียงหมุนพวงมาลัยให้รถหันขวาหันซ้ายเท่านั้นการเดินรถตามระเบียบของการจราจรไม่มีความเข้าใจเลยในที่สุดรถของเราก็จะต้องไปชนอะไรเข้าหรือไม่ก็ถูกรถคันอื่นชนเอาหรือว่าในขณะที่ขับไปนั้นเครื่องยนต์เกิดขัดข้องขึ้นเราไม่ไม่มีความรู้ในเรื่องเครื่องยนต์เสียเลยจะเดินทางต่อไปก็ไม่ได้จะกลับบ้านก็ไม่ได้
มีโรงเรียนใหญ่แห่งหนึ่งกำลังจะก้าวหน้ามีนักเรียนนับจำนวนเป็นพันแต่มีเหตุเกิดขึ้นทำให้ต้องขาดผู้จัดการหรือผู้บริหารหรือว่าได้ผู้จัดการมาใหม่เป็นผู้ที่ไม่เคยบริหารกิจการของโรงเรียนมาเลยหรือว่ามีภูมิความรู้ไม่พอที่จะควบคุมโรงเรียนได้เมื่องานดำเนินไปโดยขาดผู้ควบคุมผู้บริหารที่มีประสิทธิภาพไม่พอความระส่ำระสายความอลเวงก็จะเกิดขึ้นในที่สุดโรงเรียนนั้นก็จะต้องประสบกับความวิบัติและยังมีอะไรอื่นอีกในทำนองเดียวกันนี้อีกมากมายนำมาเป็นอุทาหรณ์เพียงเท่านี้ก็เข้าใจพอแล้ว

เรื่องปลีกย่อยเล็กๆ น้อย ๆเช่นนี้ยังขาดผู้บริหารผู้ควบคุมที่ทรงความรู้ความชำนาญไม่ได้ก็สิ่งใหญ่ ๆ อันทรงสภาพลึกล้ำพิสดารมหัศจรรย์อีกมากหลายเหลือคณานับเราจะเชื่อได้อย่างไรว่าไม่มีผู้ควบคุมหรือผู้บริหารที่ทรงไว้ซึ่งความสามารถความรอบรู้อย่างรอบคอบ?เช่นโลกที่เราอาศัยอยู่ทุกวันนี้ข้างบนมีดวงจันทร์ ดวงตะวันและดวงดาวจำนวนมากหลายทุกอย่างโคจรไปตามกำหนดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยโดยปราศจากการสับสนก้าวก่ายหรือเปลี่ยนแปลง

ข้างล่างก็มีพื้นดินภูเขา แม่น้ำลำคลอง ทะเลมนุษย์สัตว์และอะไรอื่น ๆอีกมากมายสุดที่จะคำนวณได้ ทุก ๆสิ่งดำเนินไปตามกฎเกณฑ์ที่พระผู้สร้างได้วางไว้อย่างเป็นระเบียนเรียบร้อยสม่ำเสมอไม่มีการเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างคงอยู่ในสภาพเดิมตั้งแต่เริ่มแรกจนตราบเท่าทุกวันนี้!

สรรพสิ่งทั้งหลายทั้งปวงทั้งเบื้องบนและเบื้องล่างดังกล่าวแล้วล้วนแต่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ลึกล้ำเกินสติปัญญาของมนุษย์จะเข้าถึงหากขาดผู้ควบคุมดูแลรักษาและบริหารเสียแล้วจะคงไว้ซึ่งความเป็นระเบียบเรียบร้อยได้อย่างไร? หรือว่าถ้าผู้ควบคุมบริหารหย่อนสมรรถภาพอ่อนความสามารถปราศจากความรอบรู้และความละเอียดรอบคอบจะสามารถควบคุมสถานการณ์ทุกด้านให้ดำเนินไปเป็นระเบียบได้อย่างไร?

เมื่อสรุปแล้วก็คงได้ผลดังนี้:- ทุก ๆ สิ่งต้องมีผู้ควบคุมรักษา และบริหาร ผู้ควบคุมต้องเป็นผู้ทรงไว้ซึ่งสมรรถภาพและความสามารถเหนือบรรดาสิ่งที่อยู่ในความควบคุมของตน

คัดลอกจาก: Thaiislamic.com
ที่มา : มุสลิมไทย

หน้าหลัก